Kahkahalarla: “Kadınları severim, kadınları erkeklerden daha çok severim. Erkekleri de kullanır atarım.” dedi. “Bir fırtına koptu bedenimde ve şimşek, gök gürültüsünden utanıp firar etti. Kayıtlı bir hipnoza göre, bu fırtına bu gökyüzünde mübah değildi. Çocukluğumda; babam annemi her dövdüğünde ablam odasına kaçar, bense onu korumaya çalışırken dayaktan nasibimi alırdım. O yorulmasın diye apar topar bulaşıkları…… Okumaya devam et Her Trans Bedende Bir Kadın Direnir

Artık yok, gitti! Sevdiğimi bir daha görmek yok, dokunmak yok, hissetmek yok, işitmek yok! Her an gözlerimde silüeti, beni hatırla der gibi. Görücü usulüydü bizimkisi. Buraların kaderidir ilk bakışta sevgi! Seni toprağa verdiğim gün öksüz kaldım, evlatlarım ve kana bulanmış memleketim gibi. 1970’lerdi. Bir vatan inledi! Düşüncelerin değiştiği zihinlerde savaş ilan edilmişti. Kardeşi kardeşe vurdurdukları…… Okumaya devam et Yüreğimde Bir Vatan İnledi

Kilisenin kapısından çıkarken, derin bir nefes alıp kaçtım benden. Başka bir yerlerden kendini izlediğin, hayata itinayla sürülen düşlerin. Bir parende atışıyla baktığın yeni pencerelerden, bir başka gökyüzüne göğsünü açarken, özgürlüğün resmine düşer hayat dediğin. Seyahatlerin… Bu enfes serüven, inzivanın rengine boyanır tanımadığın biriyle sohbet ederken. Zenginleşirsin bilmediğin hayatları yaşarken ve tanımadığın bir havayı koklarken. Seyahat…… Okumaya devam et Bir Es’er misin Lütfen?

Cesaret ve korku, kaosa girmiş bir kişi, iki arkadaş gibi birbirine söylenir. Cesaret: Neden kaçıyor gözlerin ve kayboluyorsun kaygında? Korku: Kendimde bulamadığım güven, belleğimde devam eden velvele ve alelade bir tehlike hissi beni hipnotize etti. Cesaret: Farkında mısın? Bir ses ruhuna sürekli kötülük gelme ihtimalini fısıldıyor. Korku: Yüreğime bağlanıp sen olabilirsem, yiğitlik ve yüreklilik üzerime […]

Muş’un bir köyündeyim. – Buraya neden geldin? – Sizi tanımak, buraları görmek istedim. Çok uzağız birbirimize, size dokunmak, hayatınız nasıl görmek istedim. Bizi ikiliğe düşürenlere inat, ‘biz biriz’ demeye geldim. – Bizi sevmediğinizi, bu topraklardan gitmemizi istediğinizi söylüyorlar! Bunun için dağlarda silahlılar, burada nefret var! Neden bizi sevmiyorsunuz! – Biz sizi seviyoruz, aksine savaşı sevmiyoruz. Hepimiz…… Okumaya devam et Bir Hindiba Dalı

Müdavimi olduğum bir kafede, iki gün üst üste yanımdaki masaya sosyal medyada tanışmış, ilk kez buluşan farklı farklı çiftler oturuyor. O kadar sesli konuşuyorlar ki, istemsizce kulak misafiri oluyorum. Gençlerin sohbetlerinde, geçmişlerinden gelen yaşanmışlıkların önyargıları var. Sohbetlerinde, bir diğerini ruhsal anlamda sıkıştırma, sömürme ve sınırlarına izinsizce dokunmalar var. Kendilerini ifade etmeye çalışırken, geçmişten kaçışları; sevgi…… Okumaya devam et Bu İşte Bir Eytişim Olmalı

– Olabilir miyiz? – Ne olabilir miyiz? – İnsan. – İnsan? – Evet, tam anlamıyla insan. – İnsan değil miyiz, ne demek olabilir miyiz insan? – Dilimize göre: ‘Düşünme ve konuşma yeteneği olan, evreni bütün olarak kavrayabilen, bulguları sonucunda değiştirebilen ve biçimlendirebilen canlı. Huy ve ahlak yönünden üstün nitelikli kimse.’ demektir insan. Şimdi söyler misiniz,…… Okumaya devam et Perçinlemek İstiyorum O Anlamı

Tepki veren ve duranlar, çözülmesi gereken bir bilmece gibiydi. Biri, diğerinin anlamları içerisinde yön bulur gibi… Duran, susan; tepki veren, ekseriyetle kendini sevmeyi bilen ve kimseyi umursamadan yaşayan bir meyil gibiydi. İki kelimeyi konuşturdum… Tıpkı iletişim kuramayan iki kişi gibi.. Tıpkı tanımlayamadığımız hallerimiz gibi… Tıpkı çözülmesi gereken bir durum gibi… Ve tıpkı içimizdeki çelişkilerimiz gibi……… Okumaya devam et Tepkiyle Durmanın Bilmecesi

-Karne aldın mı? -Aldım dede. -Yemek yedin mi? -Yedim. -Paran var mı? -Var. -Arkadaşların var mı, eve çağırıyor musun? Ailemle birlikte sevimli sorularına gülüyoruz. -Evet çağırıyorum dede. -Afferin sana. -Öğretmenlerin iyi mi? Sana iyi not veriyorlar mı? 10 mu notların? -Evet dede hep 10 alıyorum. -Aferin. -Sinemaya gidiyor musun? … Hastanede acildeyiz.. Ellerinden sımsıkı tutuyorum…… Okumaya devam et Çünkü Sen Benim Geriye Kalan Çocukluğumsun…

Ölümlerin de yıldönümleri mi olurmuş hiç! Evet olurmuş, doğumgünlerinden biç. Siz, sonsuzluğa gittiğiniz gün; biz, burada aklımızda kalan güzel gözleriniz ve sözlerinizden yaşamın ortasına söndük. O rüzgârı aldık arkamıza, ayaklarımız çıplak bir merdivene oturmuş, öylece izleyici gibi… Tıpkı insan gibi… Ohh hava da mis gibi… Bizi gördüğünüzü düşünür gibi… Öyle olmasa ne diye bu yıldönümleri?…… Okumaya devam et Ruhumuzdan Ruhunuza